Home تازه ها عذرخواهیِ فرماندار ایالت ویکتوریای استرالیا، از جامعۀ همجنسگرایان این ایالت

عذرخواهیِ فرماندار ایالت ویکتوریای استرالیا، از جامعۀ همجنسگرایان این ایالت

عذرخواهیِ فرماندار ایالت ویکتوریای استرالیا، از جامعۀ همجنسگرایان این ایالت
30
0

ایالت ویکتوریای استرالیا بر آن است که بابت قوانین قدیمی که رفتار همجنسگرایانه را جرم می شمرد، عذرخواهی رسمی به عمل آورد. این نخستین عذرخواهی رسمی در نوع خود در دنیاست.

دَنیل اندروز، فرماندار ویکتوریا، در مجلس و در برابر تعدادی از افراد که برخی شان به جرم همجنسگرایی در زندان بوده اند، این کار را خواهد کرد.

همجنسگرایی در سال ۱۹۸۱ از فهرست جرائم خارج شد، اما رنجِ چنین قوانین قدیمی ای هنوز در وجود بسییاری زنده مانده است.

نوئِل تووی، هشتاد و چهارساله، بومی استرالیا و رقصنده و طراح رقص مشهور، در سال ۱۹۵۱ به همجنسگرایی متهم شد. او می گوید: «این بدینtovy معناست که به پذیرش ازدواج همجنسگرایان قدمی نزدیک تر شده ایم. همچنین به این معنا که همجنسگرایی آنگونه که مردم فکر می کنند، بیمارگونه نیست.»

آقای ترووی در شهر محروم کارلتون بزرگ شده است. او که برخی اوقات بی خانمان بوده است، به مردان غریبه پیشنهاد رابطۀ جنسی می داده.

او در سن هفده سالگی، زمانی که  نیروهای پلیس به کلوبی که محل اجرای برنامۀ یکی از مجریان زن پوشِ معروف در ملبورن بود، یورش بردند، در آن کلوب دستگیر شد.

او می گوید: «من اقرار کردم، زیرا به من گفتند در صورت امضا کردن اعترافاتم، می توانم به خانه بروم.»

ولی این اتفاق نیفتاد و درعوض او محکوم به «جرمِ شنیعِ لواط» شد؛ دادگاهی شد، محکوم شد و محکومیت خود را در زندان پِنتریج گذراند.

او پس از آزادی از زندان، در اجرا و رقص محدودیت داشت، به همین دلیل نام خود را تغییر داد و سال های سال خارج از استرالیا زندگی کرد و شغل موفقی داشت.

آقای ترووی پس از بازگشت به استرالیا، فعال اجتماعیِ حقوقِ بومیان استرالیا و جامعۀ همجنسگرایان شد.

او که امیدوار است، این عذرخواهی مشوق جوانان باشد، می گوید: «آن ها می توانند به قانون استناد کنند و به والدینِ خود بگویند که حالا دولت همجنسگرایی را می پذیرد.»

او همچنین می گوید: «این عذرخواهی بدین معناست که دولت بالاخره همجنسگرایان را انسان محسوب می کند.»

حذف سوابق محکومیتِ محکومان

با مقرراتی که دولت محافظه کارِ پیشین وضع کرده، همجنسگرایان، از ماه سپتامبر، می توانند برای پاک کردن محکومیتشان اقدام کنند.

مرکز قوانین حقوق بشر به نمایندگی از برخی افراد این کار را شروع کرده است.

آنا براون، از این مرکز، می گوید: «این افراد می توانند از غُل و زنجیرِ گذشته رها شوند. آن ها بابت این اتهاماتِ جنایی، زخم و شرمی عمیق با خود همراه دارند.»

این سوابق در بسیاری از مراکز و سازمان ها نگهداری می شود – دادستانیِ عمومی، پلیس و دادگاه – به همین دلیل هم بررسیِ مستندات و سوابقِ دهه های گذشته طول خواهد کشید.

خانم براون می گوید: «یافتن سوابق یکی از پُرچالش ترین بخش های این برنامه است.»

قوانینِ مورد بحث به دلیل ماهیتِ جرم، عمدتاً  بر زندگی مردان تأثیر گذاشته، اما گزارش هایی از محکوم شدن زنان نیز موجود است.

حمایت از ازدواج همجنسگرایان

همجنسگرایانِ جوان در ایالت ویکتوریا با علاقه پیگیر قضایا هستند.

دیلان استایلزِ بیست و دو ساله می گوید: «این به رسمیت شناختن و واکنش نشان دادن، قدمی مثبت برای دولتِ ویکتوریاست.»

او در مباحثات اخیرِ گروهِ حامیِ همجنسگرایان در دانشگاه ویکتوریا، سخنرانی کرده است.

میخائیلیا هارگراوز، دانشجوی ادبیات و جنسیت، می گوید سال ها طول کشیده تا او همجنسگرا بودن خود را به خانواده اش بروز دهد. او می گوید: «خیلی عجیب است. من تصورش را هم نمی کردم که همجنسگرا بودن در قدیم جرم بوده.»

مایکل پییرهامبرت از همان گروهِ دانشگاه ویکتوریا نیز می گوید: «فکر می کنم بالاخره زمان آن رسیده که عدالت برای ایشان و این اتهام غیرانسانی که علیه شان بوده و اصلاً نباید اتفاق می افتاده، اجرا شود.»

برابری حق ازدواج مشکلی اساسی برای این دانشجویان است.

هِیلی فیلیپ، دختری دانشجوی هنر، می گوید: «برخی معتقدند که این (سند ازدواج) تنها یک تکه کاغذ است، ولی همین (تکه کاغذ) به شما حقوقی قانونی می دهد.»

جنیفر سُلتانا، دوستِ دخترِ هیلی، به تازگی به ملبورن نقل مکان کرده است، ولی برای برخورداری از کمک های مالی سازمان سنترلینک به مشکل برخورده است. او می گوید: «سنترلینک می گوید اگر ازدواج می کردیم، اوضاع فرق می کرد و من گفته ام که ما حق ازدواج نداریم.»

عذرخواهیِ امروز اگرچه گام بزرگی است، ولی پایان راه نیست.

مترجم: مانی

منبع

 

(30)

Facebook Comments

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *